Story Tagalog Buong Kwento: Ibong Adarna

Sa artikulong ito, babasahin natin ang buong kwento ng Ibong Adarna mula sa pagkasakit ni Haring Fernando hanggang sa pagtatagumpay ni Don Juan.

Ayon sa ermitanyo, kailangan niyang kumuha ng dayap mula sa isang puno at magbaon ng labaha at gintong tali. Kapag dumating ang ibon sa hatinggabi, dapat niyang pahiran ng dayap ang kanyang mga mata upang hindi siya makatulog. Pagkatapos, habang umaawit ang ibon, kailangan niyang maghiwa ng maliliit sa kanyang palad upang dumaloy ang dugo na magpupuyat sa kanya. Kapag nakatulog na ang ibon sa ikapitong awit, saka niya ito tatalian ng gintong tali.

Nakalimutan ni Don Juan si Maria Blanca nang makabalik siya sa Berbania dahil sa sumpa ng ama nito. Handa na sana siyang pakasalan si Prinsesa Leonora, ngunit dumating si Maria Blanca na nakasuot ng emperatris. Sa pamamagitan ng isang dula, pinaalala niya kay Don Juan ang kanilang pag-iibigan. Ibong Adarna Story Tagalog Buong Kwento

Nagsimula ang kwento sa Kaharian ng Berbanya kung saan namumuno si Haring Fernando at Reyna Valeriana. Mayroon silang tatlong anak: sina (ang panganay),

Ang kaharian ng Berbanya noon ay nasa ilalim ng malungkot na ulap. Si Haring Fernando, ang minamahal na monarka, ay nagkasakit nang malubha. Walang manggagamot, walang antídoto, walang dasal ang makapagpagaling sa kanya. Isang matandang ermitanyo ang nagsabi na tanging ang awit ng Ibong Adarna lamang ang makapagbabalik ng sigla sa katawan ng hari. Dahil dito, inutusan ng hari ang kanyang tatlong anak na prinsipe—sina Don Pedro, Don Diego, at Don Juan—na hanapin ang mahiwagang ibon sa Bundok Tabor, kung saan ito namumugad. Sa artikulong ito, babasahin natin ang buong kwento

Unang naglakbay si . Pagdating sa Bundok Tabor, nakita niya ang kumikinang na puno ngunit dahil sa pagod, siya ay nakatulog sa ilalim nito. Nang dumating ang Ibong Adarna, umawit ito at nagbawas (dumumi). Dahil napatakan si Don Pedro, siya ay naging bato.

Sa palasyo, lalong lumubha ang sakit ni Haring Fernando. Si Don Juan na lamang ang pag-asa. Handa na sana siyang pakasalan si Prinsesa Leonora,

Umakyat siya nang puno ng pangako sa sarili na hindi matutulog. Nagsimulang kumanta ang Ibong Adarna. Napakaganda ng tinig nito—tila hinahabi ang hangin upang maging unan. Sa ikatlong awit, nakalimutan ni Don Diego ang labaha. Sa ikaanim na awit, siya ay nakahiga na sa ilalim ng puno. Pagsapit ng ikapito, siya ay tuluyang nakatulog, katabi ng kanyang kuya na si Don Pedro. Pareho na silang naging estatwa sa ilalim ng mahiwagang puno.

Siya ang unang sumubok. Sa pagod, nakatulog siya sa ilalim ng puno ng Piedras Platas. Nang dumating ang ibon, umawit ito at nagbawas, at dahil napatakan si Don Pedro, siya ay naging bato.

Ibinigay ng ermitanyo kay Don Juan ang mga sumusunod na bagay: